ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΣΚΟΠΕΥΤΕΣ, ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,

Αναζήτηση

Φόρτωση...

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ





Αγία Αικατερίνη, η Ελληνίδα φιλόσοφος

Αγιογραφία: Σίβυλλα, Σόλων, Πυθαγόρας, Σωκράτης

Αγιογραφία: Θουκιδίδης, Αριστοτέλης

Αγιογραφία Πλάτων Πλούταρχος


 Αγιογραφία: Άγιος Ιουστίνος ο Φιλόσοφος, Όμηρος



Το παρόν άρθρο επιχειρεί να κάνει ένα σύντομο ταξίδι στην Αρχαία Ελλάδα, προκειμένου να εντοπίσει σημεία σύνδεσης Ορθοδοξίας και Ελληνισμού, φιλοσοφίας και χριστιανικής αλήθειας.

  Αναμφισβήτητα οι αρχαίοι Έλληνες ήταν οι πρώτοι, που μίλησαν για τον ένα Θεό.

 Ιδέες όπως: Λόγος, Θεός, αθανασία, ψυχή, λύτρωση, βασιλεία των ουρανών δεν συναντώνται μόνο στα χριστιανικά κείμενα αλλά πολύ νωρίτερα και στην αρχαία ελληνική γραμματεία.

 Σε πολλά αρχαία κείμενα εμπεριέχονται Θείες αποκαλύψεις,
 όπως στη Θεογονία του Ησίοδου, στα Ερμητικά κείμενα και στα Ορφικά.

Από τον Πυθαγόρα, τον Αναξίμανδρο, τον Παρμενίδη μέχρι το Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη μιλούσαν για Αυτόν, τον οποίο θεωρούσαν αιτία της δημιουργίας του κόσμου.



  «Άπειρον, καθαρή ενέργεια, μονάδα, ο Ον» ήταν ονόματα-χαρακτηρισμοί που συνόδευαν στην Αρχαία Ελλάδα το όνομα του Θεού.

Ας δούμε όμως τα προαναφερθέντα αναλυτικότερα: Ο Αριστοτέλης λέει ότι ο Θεός είναι πηγή ζωής και καθαρή ενέργεια: «Η γαρ νου ενέργεια ζωή, εκείνος δε ενέργεια. Ενέργεια δε η καθ’αυτή εκείνου ζωή αρίστη και αίδιος», «Ώστε ζωή και αιών συνεχής υπάρχει τω Θεώ». Ο Πλάτων μέσω του Τιμαίου μας λέει ότι ο Θεός είναι ποιητής ουρανού και γης, όπως ακριβώς ισχυρίζεται και η Ορθοδοξία: «Τον μεν ουν ποιητήν και πατέρα τούδε του παντός ευρείν τε έργον και ευρόντα εις πάντας, αδύνατον λέγειν» (Πλάτων, Τίμαιος 5,25,Γ).


Η ορθοδοξία λέει ότι ούτε φύλλο δεν πέφτει από ένα δέντρο, εάν δεν το θέλει ο Θεός. Το ίδιο δίδαξε και ο Σωκράτης και έπειτα ο Πλάτωνας. «Ο μεν δη Θεός ώσπερ και ο παλαιός λόγος, αρχήν τε και τελευτήν και μέσα των όντων απάντων έχων» (νόμοι Δ, 715.ε).

Ο Θεός για τους χριστιανούς ορθόδοξους είναι αλάνθαστος. Το ίδιο υποστήριζαν και στην Αρχαία Ελλάδα: «Μηδένα γαρ είναι σοφόν αλλ’ ή Θεού» (Διογένης Λαέρτιος, Βίοι φιλοσόφων Α,12)

 Θαλής ο Μιλήσιος: «Πρεσβύτερον των όντων Θεός. Αγέννητον γαρ» Ο Θεός είναι αγέννητος, όπως υποστηρίζει και η Ορθοδοξία.
 Την αθανασία της ψυχής είναι κάτι που επίσης υποστηρίζει η ορθόδοξη πίστη. «Οπότε δή το αθάνατον και αδιάφθορον εστί, άλλο τι ψυχή εί (…)Επίοντος αρά θανάτου επί τον άνθρωπον το μεν θνητόν, ως έοικεν, αυτού αποθνήσκει, το δ’ αθάνατον σων και αδιάφθορον οίχεται απιόν, υπεκχωρήσαν τω θανάτω» (Πλάτων, Φαίδων 106ε). Στο διάλογο Φαίδων περιγράφονται οι τελευταίες ώρες του Σωκράτη, ο οποίος εξηγεί για την αθανασία της ψυχής.


 Μετά από αυτά βέβαια θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι ο χριστιανισμός αντέγραψε την ελληνική φιλοσοφία μετατρέποντας της σε μια νέα θρησκεία. Ο ερχομός όμως του Χριστού είχε προφητευτεί από Έλληνες αναζητητές της αλήθειας, δηλαδή φιλοσόφους, με περισσότερες μάλιστα λεπτομέρειες απ’ ότι στην Παλαιά Διαθήκη. «Εἶτα τὸν λοιπὸν βίον καθεύδοντες διατελοῖτε ἄν, εἰ μή τινα ἄλλον ὁ θεὸς ὑμῖν ἐπιπέμψειεν κηδόμενος ὑμῶν –



θα περάσετε την υπόλοιπη ζωή σας κοιμισμένοι, εκτός και αν σας λυπηθεί ο Θεός και στείλει κάποιον άλλο», είπε ο Σωκράτης στους κατηγόρους του (απολογία Σωκράτους 31α). Ο Άγιος Αθανάσιος διετέλεσε για πολλά χρόνια διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, όπου υπήρχαν πολλά αρχαία κείμενα. Είχε λοιπόν τη δυνατότητα πρόσβασης μεταξύ των άλλων στα γραπτά που προέρχονταν από τον ναό του «αγνώστου Θεού» στην Αθήνα. Στο έργο του «Ἐξηγητικόν περὶ τοῦ ἐν Ἀθήναις ναοῦ» επεξηγεί σε ποιον πραγματικά ανήκε ο ναός του Αγνώστου Θεού των Αθηνών, παραθέτοντας ταυτόχρονα τις προφητείες των Ελλήνων για την έλευση του Χριστού στην γη. Το συγκεκριμένο έργο του Αγίου Αθανασίου διασώζεται σε πολλούς κώδικες και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τη γνησιότητά του.
Διαβάστε μεταφρασμένο ένα απόσπασμα και τα συμπεράσματα δικά σας. Το υπόλοιπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ (αξίζει να το μελετήσετε όλο): «Τότε πάλι οι επτά (σοφοί) μίλησαν και είπαν. Δια την οικονομίαν του Χριστού και δια την Αγία Τριάδα.(…) Γνωρίζεις πως τα παιδιά των Ελλήνων προφήτεψαν και τον προάναρχο Θεό και τον συνάναρχο Υιό αυτού και Λόγο, και το ομόθρονο αυτού και ομοούσιο Πνεύμα εκήρυξαν εκ των προτέρων, και τα δια σταυρού τίμια πάθη εκήρυξαν εκ των προτέρων. Εις αυτόν η δόξα και η ισχύς μαζί με το πανάγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν»





Αποκαλυπτική είναι και η ιστορία της Αγίας Αικατερίνης, της πάντοτε καθαρής, όπως ομολογεί το όνομά της (αει+καθ\τ\αρίνα), στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., στην Αλεξάνδρεια. Αφού δήλωσε στον αυτοκράτορα Μαξιμίνο την ελληνική μόρφωσή της (ήταν άριστη γνώστης της ελληνικής κλασσικής γραμματείας) αλλά και την πίστη της στο Χριστό χρησιμοποίησε τις αρχαιοελληνικές προφητείες από τις Σύβιλλες και ανέτρεψε τα επιχειρήματα των 50 σοφών που είχε επιστρατεύσει ο τότε αυτοκράτορας, για να την μεταπείσει.
 Αρχικά, απευθυνόμενη στον αυτοκράτορα, είπε: «βασιλιά μου, έπρεπε να γνωρίζεις ότι οι θυσίες σου απευθύνονται σε είδωλα φθαρτών ανθρώπων και όχι σε πραγματικούς θεούς, πράγμα που υποστηρίζει και ο διαλεκτικός φιλόσοφος Διόδωρος όταν λέει ότι κάποιους ανθρώπους οι συνάνθρωποί τους τους ονόμασαν θεούς και τους περιέβαλαν με το αξίωμα της αθανασίας, ενώ κάποιους άλλους που επέδειξαν ανδρεία ή κάποια αρετή τους τίμησαν με αδριάντες και αγάλματα, αργὀτερα δε τους θεώρησαν θεούς και επινόησαν θυσίες, τιμές και πανηγύρια, πράγμα που καταδικάζει και ο Πλούταρχος, όταν λέει ότι εισήγαγαν την πλάνη των ειδώλων».
 Έπειτα ήρθε αντιμέτωπη με τον επικεφαλής των 50 ρητόρων, του οποίου το βασικό επιχείρημα ήταν το ότι κανένας παλαιός σοφός δεν κάνει λόγο για τον Εσταυρωμένο Ιησού και τη θεότητα του, αντέκρουσε η Αγία Αικατερίνη αντλώντας μαρτυρίες απ τους προ Χριστού σοφούς και ποιητές. Έτσι επικαλέστηκε τη μαρτυρία της σοφής Σίβυλλας, που είχε πει: «Κάποτε θα έρθει στην πολύπαθη γη κάποιος αναμάρτητος και με τους όρους της θεότητας θα λυτρώσει τον άνθρωπο από τη φθορά. Ο άπιστος όμως λαός θα τον φθονήσει και θα τον κρεμάσει ως κατάδικο θανάτου. Κι όλα αυτά θα τα υπομείνει με πραότητα».

Στη συνέχεια ανέφερε τη μαρτυρία κάποιου γνωστού στους ρήτορες μάντη Απόλλωνα: «Ένας ουράνιος με πιέζει που είναι φως τριλαμπές. Αυτός δε που θα υποστεί τα πάθη, Θεός είναι, χωρίς να πάθει τίποτα η θεότητά του, διότι είναι συγχρόνως θνητός και αθάνατος. Αυτός είναι Θεός και άνδρας παίρνοντας όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά από θνητή γυναίκα ».

Είχε προηγηθεί ωστόσο έντονη λογομαχία μεταξύ των δύο: Ρήτορας «Πρώτα πρώτα ο Όμηρος, όταν προσεύχεται στον Δία, τον χαρακτηρίζει πολυδοξασμένο, αθάνατο. Ο Ορφέας ευχαριστεί τον Απόλλωνα και τον αποκαλεί βασιλιά, παντεπόπτη…Οπότε κι εσύ μην απατάσαι και λατρεύεις θεό έναν εσταυρωμένο, τον οποίο κανένας από τους σοφούς μας ούτε σοφό τον ονόμασε, ούτε και ήξερε αν ήταν θεός».



«Παραδέχομαι ότι αυτά που ανέφερες τα είπαν οι ποιητές. Όμως λένε κι άλλα. Ο Όμηρος, για παράδειγμα, αποδίδει στον πατέρα των θεών σας πολλά ελαττώματα, αφού τον λέει ψεύτη, διεστραμμένο, πανούργο και απατεώνα, ενώ γράφει πως λίγο έλειψε να τον έδενε η Ήρα, ο Ποσειδών και η Αθηνά.
 Ο Ορφέας επίσης καταλογίζει μεγάλη ανοησία και φαντασιοπληξία σε όσους λατρεύουν αυτούς τους θεούς.
Αλλά και ο Σοφοκλής προσθέτει: “Υπάρχει Θεός, που δημιούργησε το σύμπαν. Εμείς οι θνητοί θεσμοθετήσαμε και κατασκευάσαμε αγάλματα θεών από ξύλο, πέτρα ή χρυσό. Και ορίσαμε θυσίες σ’ αυτούς, θεωρώντας όλα αυτά ως εκδήλωση σεβασμού και λατρείας”» (σ.σ. Οι Αρχαίοι Έλληνες κατά κανόνα τιμούσαν τους «θεούς» -θεός εκ της λέξεως θέω, τρέχω- ως ευεργέτες των ανθρώπων, όπως τιμούνται σήμερα οι άγιοι. Δεν τους λάτρευαν.
 Βέβαια υπήρχαν και περιπτώσεις, όπου ιερείς ξεγελούσαν ανυποψίαστους πολίτες, παρουσιάζοντας τους «θεούς» σαν θρησκεία για να παίρνουν χρήματα από δωρεές). Είναι τόσα πολλά τα στοιχεία που προέκυψαν, ώστε θα χρειαστούν πολλές σελίδες για να αναρτηθούν.

 Ο πολιτισμός της Ελλάδας είναι ο πολιτισμός της εκκλησίας με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου.  Τέλος να προσθέσουμε ότι οι παλαιότερες πράξεις κάποιων που δήλωναν χριστιανοί (π.χ. το κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και η δολοφονία της Ελληνίδας φιλοσόφου Υπατίας) ή σημερινά ολισθήματα ανθρώπων της εκκλησίας δεν ακυρώνουν την πραγματική υπόσταση του Χριστιανισμού και την άρρηκτη σύνδεσή του με τον Ελληνισμό.

 τμήμα του άρθρου του Κίμωνα Γεωργακάκη στο ΠΥΓΜΗ.gr

Πηγή: Α. Vat. Gr 1198, ff. 65a-67a B. Τα Ευρισκόμενα Πάντα Αγίου Αθανασίου, Παρίσι 1698. Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών, θεολ. 665, σελ. 598, 599.
Γυναίκες στα Μαντεία του ελληνικού κόσμου της Μεσογείου με το χάρισμα της ενόρασης.
1. Αγία Αικ. Η μεγαλομάρτυς Βίος και παρακλητικός κανων Ευαγγέλου Π.Λέκκου θεολόγου τ. Διευθυντού της Αποστολικής Διακονίας Εκδ. παραγωγή Σαϊτής 2.Μαρτυρολόγιον Σινά, Γ’ Μαρτύριο, 11, σελ.115 - See more at: http://www.pygmi.gr

7 σχόλια:

  1. Καμία σχέση, βασικά οι Έλληνες ήταν πιο καντά στο Ισλάμ. Πίστευαν ότι ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΑΤΗΡ ΠΑΝΤΩΝ, ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΝ Ή ΑΠΟΛΥΣΘΑΙ, και ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ καθώς και πολλά άλλα όμοιας φιλοσοφίας. Είχαν μέχρι και θεό του πολέμου. Τι σχέση έχει ο γυμνασμένος γυμνός παλαιστής και μυημένος στην τέχνη του πολέμου δημοκράτης, αρχαίος Έλληνας με την άθλια ημιτελής χριστιανική φιλοσοφία και τον χλεμπονιάρη μοναχό. Ήμαρτον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρέπει να επιστρέψουμε στις ρίζες, αυτό όπλισε τους αγωνιστές τα παληκάρια του '21, να μας ελευθερώσουν και όχι το Κύριε Ελέησον.
    Η έμπνευσή τους ήταν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες και όχι οι δουλοπρεπείς άγιοι. Ακόμη και σε αυτή την δύσκολη φάση του αγώνα η εκκλησία βρώμιζε την καρδιά των παλληκαριών με ενοχές και είχαν κρίση συνείδησης εκει που έπρεπε να έχουν σταθερό χέρι και να πάρουν την ψυχή των υπανθρώπων κατακτητών μας και να πίνουν κυριολεκτικά το αίμα τους σε ποτήρι σαν θεία κοινωνία και να σβήνονται οι αμαρτίες τους.
    Πραγματικά πιστεύω ακράδαντα ότι ο χριστιανισμός είναι ημιτελής θρησκεία γιατί δεν έχει λάβει υπόψη τις συνθήκες που έζησε ο Χριστός και την πίστη του που ήταν ο Ιουδαισμός και δίδασκε για να συμπληρώσει αυτά και όχι αυτά που είπε να είναι αυτοτελή πίστη, γι' αυτό έχει παραβλεφθεί τελείως το πολεμικό κομμάτι για υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς σου, σε συνδυασμό βέβαια με το γεγονός ότι ζούσε υπόδουλος στους Ρωμαίους και δεν νομίζω να ήταν τόσο εύκολο να μιλήσει για πόλεμο και αξιοπρέπεια. Αν το έκανε θα ταλαιπωρούταν σίγουρα η ανθρώπινη φύση του από τους Ρωμαίους - δεν νομίζω να τον βοηθουσε ιδιαίτερα η υποτιθέμενη θεική του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχουμε ευθύνη να ετοιμαζόμαστε πολεμικά με κάθε τρόπο, αλλιώς δεν μπορεί να είμαστε αξιοπρεπείς και θα είμαστε υποχείρια άλλων. Κάνω BodyBuilding, ασχολούμαι με πολεμικές τέχνες και θέλω να ασχοληθώ και με σκοποβολή για αυτό βρήκα τυχαία το site. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για αδυναμία. Αν δεν μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου κάποιος θα το εκμεταλευθεί. Μέσα σε χειρόγραφο των μαχητών Νίτζα όπως αποκαλύπτει ο Τανεμούρα υπάρχει ένα απόσπασμα τις σοφίας των Νίντζα:
    ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΣΩΣΤΟΣ ΔΡΟΜΟΣ,
    ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ
    ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.
    Προσωπικά πιστεύω τότε σου αποκαλύπτεται και το θείο,
    ο λόγος της ζωής και του θανάτου, το ότι ένα ζώο τρώει ένα άλλο ζωντανό δεν είναι κάτι βάρβαρο, είναι η ίδια η ζωή έτσι.
    ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ απαλλαγείται από τις ενοχές και τις ψεύτικες φοβίες που έχει ενσωματώσει η χριστιανική ηθική χωρίς αντίλογο μέσα στην καρδιά σας, και βάλετε την λογική και την κριτική και την θαρραλέα σκέψη σας να δουλέψει για εσάς.
    Αποκεφαλίστε το ψεύτικο τέρας όπως ένας σύριος αντάρτης αποκεφαλίζει και βλέπει ότι τελικά δεν υπήρχε έστω και μια ένδειξη ότι ο χριστιανός που ήταν θύμα του είχε κάτι ξεχωριστό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ατσάλι και το σίδηρο του πολεμιστή είναι η πραγματική επιστημονικά αποδεδειγμένη θρησκεία.
    Μπορεί να ακούς ιστορίες που σε βάζουν σε σκέψη πχ ότι το νερό έγινε κρασί, ότι η συκιά ξεράθηκε, ότι περπάτησε στην θάλασσα, ότι πέταξε κλπ.
    Το πραγματικό τεστ όμως πάντα θα είναι το ατσάλι. καλά όλα αυτά που λένε ότι έκανες, μπορείς όμως να σου κόψω το κεφάλι και να το ξανακολλήσεις και να φωνάξω έπειτα και τους φίλους μου να το δούν και να το ξανακάνω, και να το ξανακάνω μπροστά σε κάθε άπιστο και να το κολλάς κάθε φορά σαν επιστημονικό πείραμα.
    Ο πολεμιστής δεν κάνει λάθος λοιπόν. Ξέρει ότι δεν υστερεί από κανέναν και έχει το πραγματικό τεστ στα χέρια του. Δύσκολα θα πειστεί από ιστορίες ότι ξέρεις κάτι καλύτερα από αυτόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δες κάτι, λες είναι ανώτερο να σκοτώνεις να είσαι δηλαδή πολεμιστής περήφανος καλογυμνασμένος και ετοιμοπόλεμος.Αν διαβάσεις λίγο έναν μη χριστιανό στρατηγό τον Σουν τζου στη τέχνη του πολέμου καταλήγει ότι πετυχημένος είναι ο στρατηγός που κατακτάει μια πολιτεία χωρίς να πολεμήσει χωρίς να χυθεί καθόλου αίμα.
    Δεν είναι το όπλο που κάνει το πολεμιστή αλλά ο πολεμιστής που κάνει το όπλο, άλλος έχει γλώσσα, άλλος πένα άλλος,έχει πνεύμα. Όλα νικιούνται με ανώτερο όπλο εκτός από το πνεύμα επειδή απαιτείται ανώτερο πνεύμα.Όταν στο πνεύμα αντιπαρατεθεί άξιος αντίπαλος τότε ξαναμιλάμε εγώ ανώτερο πνευματικά σύστημα σκέψης από αυτό της αυτοθυσίας και της αγάπης δεν έχω βρει.Δεν σημαίνει ότι όποιος έχει αγάπη και αυτοθυσία δεν πολεμάει αντιθέτως όμως χρησιμοποιεί αλλιώς τα όπλα του.
    Ένα παράδειγμα αλλιώς σκοτώνω σε άμυνα, αλλιώς σκοτώνω κατα λάθος για να κλέψω, αλλιώς σκοτώνω επειδή μου αρέσει.Ετσι είναι αλλιώς ο τρόπος που σκοτώνει ο ήρωας αλλιώς σκοτώνει ο κιοτής και αλλιώς ο άνθρωπος που αγαπάει τον άνθρωπο και αναγκάζεται να πολεμήσει για να προστατέψει το κόσμο του που τον αγαπάει ακόμη κι αν δεν τον γνωρίζει.
    Εδώ για μένα η αυτοθυσία και η αγάπη δεν περισσεύει αντιθέτως ξεχωρίζει τον Έλληνα από το βάρβαρο τον χριστιανό από τον άπιστο.Μπορείς να σκοτώσεις και με αγάπη για αυτόν που σκοτώνεις δεν το επιζητάς ώς κάτι ευχάριστο αντιθέτως σου επιβάλεται και το κάνεις με τρόπο που δεν προσβάλει δεν βεβηλώνει δεν ευτελίζει τον άλλο.
    Για τούτο ήρθε κι έδεσε ο χριστιανισμός με τον Ελληνισμό.Το τι είναι που δεν ελέγχουμε πολλές φορές το πως όμως το μπορούμε τις περισσότερες.
    Τα περι θαυμάτων και λοιπά είναι πολύ δευτερεύοντα το κύριο είναι αγάπη και αγάπη σημαίνει αυτοθυσία.Αυτός που αυτοθυσιάζεται για μένα είναι ο αγωνιστής ο μεγάλος έτσι το βλέπω στον Ελληνισμό διαχρονικά έτσι το βλέπω και στον Ελληνορθόδοξο κόσμο μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χαίρομαι,
    που κάποιος διάβασε τα σχόλιά μου. Ευχαριστώ.
    Φυσικά ο μεγάλος αρχαίος ελληνικός πολιτισμός το είχε περιγράψει και αυτό. Η θεά της σοφίας Αθηνά πάντα κέρδιζε τον θεό του πολέμου Άρη. Γοογλάρωντας ανεπιτήδευτα : θεα αθηνά για εικόνες - η πρώτη εικόνα που βγαίνει απεικονίζει την θεά με δόρυ. Μπαίνοντας στο site βλέπω ότι παράλληλα ήταν θεά της στρατηγικής και του πολέμου.
    Συνέλληνα δεν διαφωνώ κάπου μαζί σου, απλά ο Χριστιανισμός είναι ημιτελές δημιούργημα και ψεύτικος και έχει κάνει τεράστια ζημιά στους Έλληνες.
    Αυτή θα ήταν και η γνώμη των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων και θα ήταν κρίμα σε άτομα με πολεμική κουλτούρα να μην δώσω το ερέθισμα να αναζητήσουν την πραγματική αλήθεια. Οι αρχαίοι Ελληνες φιλόσοφοι δεν χρειάζονται καθόλου τον χριστιανισμό, έχουν καλύψει πλήρως όλα τα θέματα.

    Ο χριστιανός αντίθετα δεν είναι αυτάρκης και ούτε έχει απαντήσεις σε προβλήματα που τον φέρνουν στην εξαφάνιση. Για παράδειγμα το Ισλάμ είναι για τον χριστιανισμό, ότι το λιοντάρι για την γαζέλα. Δεν μπορεί να τα καταφέρει, είναι πολύ λίγος μπροστά στο Ισλάμ.

    Κάτι που δεν μπορεί να επιβιώσει, πρέπει να το βοηθήσουμε να πεθάνει.
    Αντίθετα οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι θα μείνουν μέχρι το τέλος του κόσμου. Τώρα να παίρνουμε μία διάσταση των φιλοσόφων και να βλέπουμε ότι συμφωνούν πχ με τον χριστιανισμό είναι επίθεση στην αλήθεια γιατί είναι μονοδιάστατο και έτσι πχ θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι οι Έλληνες συμφωνούσαν με οποιοδήποτε σύστημα ή κουλτούρα υπάρχει.
    Προσωπική μου άποψη είναι όμως οτι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι θα απέρριπταν τον χριστιανισμό, όπως απέρριψε ο Άρειος Πάγος τον απόστολο Παύλο.

    Θα ευχόμουν να είχα γεννηθεί μουσουλμάνος, με την φωτεινή εξαίρεση ότι αυτή η σαπίλα που υπάρχει πλέον στον χριστιανισμό πιστεύω ακράδαντα ότι θα είναι η κοπριά για να γεννηθεί κάτι ακόμη δυνατότερο και πιο αληθινό κάτι που ίσως το ισλάμ να το περιόριζε. Είμαι σίγουρος όμως ότι θα έχει ειπωθεί χιλιάδες χρόνια πριν από κάποιον αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο απλά θα συστηματοποιηθεί καλύτερα τώρα.

    Σίγουρα ο διάλογος και το να κοιτάξουμε χωρίς φόβο τα πράγματα θα δείξουν αυτό που είναι και πραγματικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Προσοχή η ευθύνη των σχολίων βαρύνει το σχολιαστή!

ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

ΕΛΛΗΝΑΣ η ευτυχία του να είσαι και η δυστυχία του να μην είσαι

ΕΛΛΗΝΑΣ η ευτυχία του να είσαι και η δυστυχία του να μην είσαι
κάντε κλίκ για ανάγνωση